Vlinder juli

Open je ogen

en er gaat een wereld voor je open.

De laatste weken ben ik wat minder op pad geweest. Dat zal je hebben gezien aan de social distancing online ­čśë Even minder op sociale media en minder blogs. Vandaag was het weer tijd om met mijn camera op pad te gaan. Op een later tijdstip dus geen grote kans op wilde dieren. Maar vooral om te kijken hoe mijn favoriete gebied zich heeft ontwikkeld in de afgelopen weken. En damn wat een verschil! Overal staan bloemen, planten, riet, hoog gras en veel open gebieden zijn inmiddels flink begroeid.

Heel mooi om te zien hoe wat meer regen in de zomer een landschap kan veranderen. Ergens is het dan ook wel leuk om soms een tijdje niet naar een plek te gaan en dan een paar weken later terug te komen om te zien hoe het landschap is veranderd. Dan geeft je ook de kans om misschien weer nieuwe beelden te zien die je zou willen vastleggen.

Zo was ik vandaag aan het wandelen en had ik besloten om weer even in mijn camera te duiken en te spelen met sluitertijd, iso en diafragma. Toen viel mijn oog plots op dit kleine vlindertje die heel rustig mee bewoog in de wind. Dat was op dat moment het perfecte onderwerp om te spelen met camera instellingen. Soms kom je misschien niet iets tegen waarvan je denkt dit verhaal wil ik vertellen. Maar geen enkele wandeling is verloren. Sowieso is het lopen buiten al goed voor je, je zult merken dat je tot rust komt. Maar het geeft ook de kans om je camera nog beter te leren kennen. Dus dit verkenningsrondje door een vertrouwd gebied gaf me de ruimte om met mijn camera te ‘spelen’, maar ook om nieuwe fotoplekken te ontdekken die ik op een ander tijdstip wil vastleggen. Dus kijk om je heen, open je ogen en zie de wereld en leg op dat moment vast wat je vast wil leggen of juist niets.

Denemarken

Plafond

We zijn gewend om recht vooruit te kijken of juist naar beneden. Dieren fotografeer je op ooghoogte en bij macro fotografie kruip je zo dicht mogelijk op bijvoorbeeld een insect of bloem. Wat soms wordt vergeten is dat je boven je ook van alles kunt zien.

Grote wolkenformaties die voorbij komen, vogels in de lucht, maar ook het natuurlijke plafond van de takken en bladeren van bomen kunnen maken. Bij dat laatste wil ik even stilstaan.

Er zijn heel erg veel soorten bomen en dus ook ontelbaar veel soorten bladeren. Immers geen een blad is exact hetzelfde. Dat betekent dus ook allerlei structuren, vormen, kleuren en bewegingen die je kunt vastleggen van bladeren. Sommige takken hangen naar beneden en andere takken maken als het ware een soort geraamte van een dak. De bladeren zijn de dakpannen.

Door van onderen te fotograferen op diverse tijdstippen zul je zien dat elk tijdstip weer een andere lichtinval met zich meebrengt. Komt de zon door het bladerdek dan krijg je wellicht mooie zonneharpen of misschien is het juist mistig waardoor het een grote bladerenzee wordt in plaats van dat je een individueel blaadje goed kan onderscheiden.
De uitdaging hierin is om juist die variaties vast te leggen en op ontdekking te gaan naar de wereld boven je. Dit is juist ook iets wat je vanuit je eigen woonomgeving kan doen, maar ook op vakantie. Leg vervolgens al deze bijzondere dakjes eens naast elkaar. Ik ben benieuwd wat voor verschillen je gaan opvallen!