M Bogaerts - National Geographic scheurkalender

In de National Geographic

Scheurkalender 2021!!

Gisteren moest ik op zaterdag een keer werken, een lange dag en toen ik begin van de avond thuiskwam werd ik blij verrast met een pakketje op de deurmat.
De National Geographic Scheurkalender 2021, afzender National Geographic en hij was aan mij gericht. Zover ik wist had ik geen kalender besteld of niks gewonnen dus al snel maakte ik nieuwsgierig het pakketje open.

Daar stond het dan in de brief: “Uit ruim 10.000 inzendingen voor de National Geographic fotowedstrijd 2019 heef uw foto een plekje in de kalender veroverd.”
WAUW!

Als fotograaf gezien worden door National Geographic is toch wel een dingetje, ook al is het een scheurkalender en niet in het internationale blad of op de site. Dit is super leuk! Vooral tof dat mijn foto van de Schotse Hooglanders ineens in veel Nederlandse huizen zal verschijnen, misschien is hij dadelijk wel het meest bekeken vanaf de wc. Immers de plek waar veel scheurkalenders vaak belanden ­čśë Een gevoel van trots overheerst, want deze foto is toch maar uitgekozen uit ruim 10.000 inzendingen. Ook een mooi voorbeeld van dat meedoen aan wedstrijden niet alleen gaat om winnen, het kan je ook op een later moment nog mooie dingen bezorgen zoals in mijn geval.

Deze foto van de Schotse Hooglanders is gemaakt in een bos in Sint-Oedenrode. Deze dieren zijn hier een tijdje uitgezet, om het bos te begrazen zodat de flora weer hersteld zou worden naar hoe het oorspronkelijk was. Er liepen vijf jonge dieren rond. Je kon met ze in het gebied lopen, maar het beste was om afstand te houden. Dat bordje hadden deze dieren helaas gemist. Vanaf een lange laan zag ik de hooglanders in de verte al aankomen. Super nieuwsgierig als ze waren kwamen ze steeds dichterbij, op een gegeven moment onmogelijk om nog een andere kant te lopen. En je rug keren naar dieren is niet altijd het beste idee. Dus er zat niks anders op dan de dieren tegemoet te komen. Dan komt het stukje geluk dat soms bij fotografie komt kijken wanneer alles op zijn plek valt. De achterste hooglander ging achter zijn voorganger lopen, precies midden op het pad. Dit keer zat ik er klaar voor en kon ik dit beeld vastleggen. Voor mij een beeld van nieuwsgierigheid, maar toch ook voorzichtigheid (schuilen achter de ander) en een groepsgevoel. Voor mij is dit een echt stukje Nederland, ook al zijn het Schotse Hooglanders. Een bos, mooie kleuren, koeien, samen zijn en nieuwsgierigheid.

Door te fotograferen wil ik mensen laten zien hoe mooi de wereld is en dan vooral dat je niet naar de andere kant van de wereld hoeft om mooie dingen te zien. Dat net deze foto wordt uitgekozen voor de National Geographic Scheurkalender van 2021 maakt voor mij de cirkel rond. Hopelijk kan ik zo een beetje bewustwording en liefde voor de wereld bijdragen.

 

M Bogaerts - National Geographic scheurkalender

Noorderlicht IJsland

Terugblikken

Soms is het heerlijk om op regenachtige dagen terug te blikken op foto’s die je eerder hebt gemaakt. Zo moest ik onlangs een foto van het Noorderlicht opzoeken die gebruikt kon worden voor het artwork voor een nummer. Toen ik op zoek ging naar een passende foto, struinde ik door de foto’s die ik had gemaakt tijdens de trip in Ijsland. Wat werd ik weer blij verrast.

Ijsland is een land dat je enorm kan verrassen. Rijd je het ene moment in een flinke regen/sneeuwbui, om vervolgens uit te komen op een plekje in de stralende zon. In Ijsland kan alles veranderen. Wat het meeste veranderd is het Noorderlicht. Een van de redenen om in het najaar naar Ijsland te gaan is om het Noorderlicht te zien. Het spannende is dat je dit natuurlijk niet kan plannen. Het licht komt zoals het komt, soms is het niet zichtbaar en soms slecht heel licht en soms extreem fel. Het kan alle kanten op. Juist dat onvoorspelbare maakt het ook weer zo extreem magisch wanneer je dan het geluk hebt om het Noorderlicht te zien.

De eerste keer viel het ons bijna niet op. Zodra het donker wordt ga je extreem vaak naar de lucht turen. In eerste instantie was die pikzwart en zag je overal sterren. Super helder dus.
Totdat er hele licht grijze wolken te voorschijn kwamen. In eerste instantie denk je dat is een wolk, totdat je goed gaat kijken en je de vorm langzaam ziet veranderen. Hop, tijd om de spullen te pakken en naar buiten te gaan. De kleur van de wolk veranderde en werd groener en soms ook een beetje paars. Maar wanneer je de camera op statief zet en op de wolk richt, dan kom je er pas echt achter dat je het noorderlicht ziet. Gebruik een langere sluitertijd en speel met je iso. Dan zie je op je scherm ineens het felle groene noorderlicht dansen door de lucht.

Wij hadden het geluk in ons tripje van een kleine week, meerdere avonden het noorderlicht te zien. Echt een cadeautje.
Zo fel als op deze foto zie je het niet snel. Dat is echt hoe je het op de camera ziet, doordat je dan meer licht binnen kan laten. Echter op ├ę├ęn van de avonden zagen we het noorderlicht heel erg goed, ook helder groen en toen zag je het magische dansen van de wolken. Dat is iets onbeschrijflijks. Je ziet echt het licht dansen door de lucht. Op dat moment is het enige wat je kan doen kijken en genieten (en niet vergeten om foto’s te maken).

Tip bij het fotograferen van noorderlicht is om een hoofd zaklamp te gebruiken met rood licht. Zo heb je je handen vrij en door het rode licht wennen je ogen aan het donker. Wanneer je wit licht gebruikt en je zaklamp telkens aan en uit zet moeten je ogen telkens wennen aan het donker wat zorgt dat je minder snel kan reageren.

Hopelijk kunnen we snel weer op reis om dit lichtspektakel waar te nemen!

Kabouterhuisje

Kabouterhuisje

Ineens daar in het bladerendek,
een heel klein huisje.
Zou kabouter spillebeen ook zijn schoentje hebben gezet?

Op dit moment van alle bladeren massaal van de bomen en ontstaat er op veel plekken een geweldig mooi bruin, rood bladerentapijt.
Hoe heerlijk het ook is om lekker door de bladeren te lopen, het geritsel heeft een heerlijk ontspannend gevoel, wees toch voorzichtig. Tussen deze bladeren vind je namelijk al snel allerlei soorten paddenstoelen. Tijdens een zondag wandeling door een park kwamen we langs zo’n bladerentapijtje. Waar ik me eerst richtte op het vastleggen van een vallend blad, wat onmogelijk bleek op dat moment, zag ik plots iets heel leuks. Tussen de enorme hoeveelheid aan bladeren piepte er overal kleine paddenstoelen tussenuit.
Klein, groot, in groepjes of juist alleen. Paddenstoelen met bolletjes, schoteltjes, bijna zwart of juist mooi bruin. Het was een drukte van jewelste met allerlei soorten.
Elke pas die je zette was uitkijken geblazen, je kon zomaar op een klein huisje stappen.

Het leuke van de paddenstoelen die tevoorschijn komen tussen de bladeren, is dat je door de bladeren al een hele mooie voor- en achtergrond hebt. Ideaal ook om te spelen met bokeh en scherpte diepte. Dus grijp deze week nog even de kans want nu ligt het er nog mooi bij. Als het veel blijft regenen en mensen stappen lekker door de bladeren dan veranderd het mooie kabouterdorp zo in een modderpoel..

Herfst

Herfst in het bos

De wereld om je heen veranderd elke dag en de natuur kan er in een paar dagen compleet anders uitzien.
Waren de bomen een week geleden nog vol met mooie gekleurde bladeren, zoals op deze foto. Zo zijn de bomen in het bos nu langzaam kaal aan het raken, maar ligt er een mooi gekleurd tapijt op de grond.
Denk dus niet te snel ‘oh, ik ga volgende week wel dat ene vastleggen’, voor je het weet dan ben je te laat.

Je kan niet altijd goed inschatten hoelang de paddenstoelen en gekleurde bladeren te zien zijn. Als het een paar dagen flink waait of regent dan kan het gelijk invloed hebben. Dus wacht niet te lang met iets vastleggen wanneer je een bepaald beeld in je hoofd hebt.

Nu ben ik de laatste tijd wat minder in de natuur te vinden. Dit zal je gemerkt hebben aan het aantal blogs dat ik schrijf. Helaas heb ik daar nu minder tijd voor, maar om een hele toffe reden. Begin dit jaar ben ik begonnen met een project dat al heel lang in mij zit er er graag uit wil; ik ben een kinderboek aan het schrijven en illustreren.
Wellicht denk je nu, dat is wel echt even iets anders dan fotografie. Maar niets is minder waar. Het prentenboek gaat namelijk over een ree en een papegaaiduiker, twee dieren die ik maar wat graag op de gevoelige plaat vastleg. Twee dieren die je niet zo snel samen zou verwachten, maar toch is dat niet heel ondenkbaar.
In bepaalde gebieden leven er ook ree├źn in de duinen en niet zolang geleden door er ineens een papegaaiduiker op in een kanaal in zuid Nederland. Kortom mooie ingredi├źnten voor een kinderboek, waarmee ik graag kinderen iets wil vertellen over de natuur en ze hier ook enthousiast voor wil maken.

Op https://www.instagram.com/rowyenpuffy/ neem ik je mee in mijn avontuur tot het realiseren van mijn eerste kinderboek!
Waardoor mijn leven op dit moment veel bestaat uit tekenen, dingen uitzoeken, foto’s van ree├źn en papegaaiduikers in mijn archief opzoeken en iets kleinere rondjes in de buitenlucht lopen..