Ree winter 2021

Verstoppertje

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een ree heb vast kunnen leggen. In de winter komen de reeën vaak meer samen zodat ze onder andere gezamenlijk op zoek kunnen naar voedsel. Op mijn twee vaste plekken waar ik graag reeën zie, heb ik deze dieren al een tijdje niet kunnen ontdekken. Het lijkt erop dat ze wat meer verplaatst zijn naar een ander gebied.
De beste tijd om deze dieren te zien is rond de schemering, dus in de ochtend of avond. Vanwege de huidige situatie in het land zijn deze tijden wat lastiger voor mij om op pad te gaan. Daarom ging ik de uitdaging aan om iets later op de ochtend te gaan wandelen om te zien of ik ze toch kan ontdekken.

En zo geschiedde. Toen het al een uurtje licht was ging ik naar het bos om te wandelen. Eigenlijk om gewoon lekker een rondje te lopen en de frisse lucht in te ademen. Maar uiteraard had ik mijn camera meegenomen, je weet natuurlijk maar nooit. Eenmaal aangekomen bij een meer in het bos was het gelijk raak. In de verte sprongen twee reeën weg door het hoge riet. Geen foto, maar wel bewijs dat ze nog in dit gebied leven. Dat was voor mij al de winst van de ochtend.

Vervolgens heb ik de ronde verder gelopen en kwam ik ook in een ander deel van het bos. Dit deel is over het algemeen erg rustig met wandelaars. Maar in deze tijd lijkt het wel alsof iedereen aan het wandelen is in de natuur want in de verte zag ik toch weer een aantal wandelaars. Echter liep ik gelukkig op een rustig stukje. Ergens denk ik dat ik een soort van reeën radar hebt ontwikkeld, want ineens voelde ik me bekeken. Toen ik naar links keek stond ze daar, een ree verscholen tussen de bomen. De wandelaar die met mij meeliep had het dier nog niet eens opgemerkt. Vlug mijn camera gepakt en geprobeerd de ree vast te leggen. Helaas was het wat lastig doordat de ree dezelfde kleur heeft als de bomen, ze een eindje verderop stond en het nogal bewolkt was. Mijn iso ging omhoog en de ree stond op de plaat. Het gaat niet altijd om ‘het perfecte plaatje’. Voor mij is dit een foto die bevestigd dat de reeën nog volop leven in dit gebied. Dus voor mij de uitdaging om andere delen van het bos vaker te gaan verkennen om hun nieuwe thuisplek te ontdekken.

Laat je verrassen!

Ijs structuren

Zien

Er is een verschil tussen kijken en zien. Als je om je heen kijkt dan zie je vaak verschillende dingen, takken van de bomen die waaien en ijzig laagje op het gras en misschien ijs op een groen meertje. Iets wat op het eerste oog misschien niet heel spannend lijkt, kan als je goed kijkt heel bijzonder zijn.

Half januari hadden we een keer een goede vorst in de nacht, waardoor het landschap in de ochtend mooi wit oogde. Een dun laagje ijs had de wereld bedekt als een soort dekentje. Dat was voor mij tijd om snel mijn camera te pakken en erop uit te gaan. Aangezien de zonsopgang er aan kwam en dit zou betekenen dat de witte wereld zou smelten moest ik snel zijn. Het lastige bij zoiets is dat je vaak heel veel wil vastleggen en overal stil staat en al het moois in beeld pakt. Maar het loont om dat even iets langer stil te staan bij één onderwerp en echt goed te kijken wat je nu ziet.

Zo liep ik door het park en viel het me op dat er een mooie, dunne ijslaag op het meertje lag. Het water eronder was echter nog donker en wat groen. Dus niet zo wit zoals je op deze foto ziet. Ik bleef even kijken naar het ijs en het viel me op wat voor geweldige abstracte vormen en lijnen er te zien waren. Iets wat altijd mijn aandacht trekt. Door een lager standpunt te pakken viel me ineens op dat deze lijnen nog veel beter naar voren kwamen. De zon scheen over het ijs en door de juiste hoek en hoogte te pakken, kon ik de lijnen zo vastleggen waardoor het toch leek dat het meer helemaal wit was. Niks meer te zien van het groene water. De zon zorgde ervoor dat de foto overbelicht raakte, wat in dit geval juist heel fijn was.

Sta iets langer stil, kijk, speel met het licht en je zal zien dat de wereld nog mooier is dan je misschien denkt!