Puffin Wales

Go with the flow

Omdat ik enorm gefascineerd ben door de papegaaiduikers kon ik het niet laten om hier nog een bericht aan te wijden. Deze vogels zijn geweldig. In de manier waarop ze leven, echte doorzetters!, maar ook hoe ze eruit zien en rondhobbelen op het land.

Onlangs ben ik in één nacht dwars door Engeland gereden, op naar Wales. Daar is een eiland waar deze vogels in het voorjaar aan land komen om een ei te leggen en vervolgens hun jong groot te brengen. De vogels vliegen enorme afstanden op zee om hun eten, vis, te halen en wanneer ze dit naar hun jong hebben gebracht is het tijd om even bij te komen.
Zoals bij bovenstaande vogel die op de rand van het eiland is gaan liggen, met de wind in zijn rug. Dit was een moment waarop je weet, ik moet even blijven kijken. En geduld werd beloont. Er kwam een briesje van achteren die zo zijn veertjes omhoog blies. Dat levert dit grappige beeld op.
Deze vogels zijn enorm fotogeniek en op bepaalde plekken kan je ook redelijk dichtbij komen. Een telelens is wel altijd aan te raden, maar soms zijn ze zo dichtbij dat je er eigenlijk niks aan hebt. Maar doordat ze zo fotogeniek zijn trekken ze natuurlijk enorm veel fotografen aan die ook foto’s willen maken van deze vogels. Als je een beetje rondkijkt dan zie je duizenden foto’s van deze vogels. Het beeld van een papegaaiduiker met een enorm aantal visjes in zijn bek is een veel gefotografeerd moment. Daarom is het juist de truc om een andere foto te maken. Een beeld dat nog niet iedereen kent. Soms helpt het om vooraf al een bepaald beeld te bedenken dat je graag zou willen vastleggen en daar in het veld mee aan de slag te gaan. Soms is het het beste om te kijken en zien wat er jou opvalt en aanspreekt. Dat vraagt soms veel geduld en wachten. Maar bij een foto als deze is het dan allemaal waard.

Nog een tip, neem je iemand mee als je foto’s gaat maken. Bijvoorbeeld als je samen op vakantie bent. Zorg dan dat diegene weet dat je op bepaalde plekken wil fotograferen, zodat hij/zij jou de tijd en rust kan geven om je gang te gaan op dat moment. Natuurlijk is het dan ook aan jou om soms die camera even weg te leggen en lekker te genieten van het moment samen.

Nachtwolken Sint-Oedenrode

Een bijzonder natuurfenomeen

Op woensdagmiddag werd het al voorspeld, deze avond is er kans om lichtende nachtwolken te zien. Normaal gesproken geef ik niet zoveel aandacht aan dat soort berichten, want negen van de tien keer is zoiets dan toch niet te zien (of niet vanuit mijn woonplaats).
Maar woensdagavond wilde ik toch de kans wagen, de lucht zag er goed uit. Eerste een wandeling gemaakt na zonsondergang, toen was er nog niets te zien. Eenmaal thuis aangekomen keek ik nog eens naar boven en verhip de wolken begonnen zich te laten zien en ook bijzondere lichte strepen.
Toch maar naar binnen gegaan en op zolder vanuit het dakraam gaan kijken. Wat was het mooi!
In een periode van een uur of twee zag je de lucht heel langzaam veranderen, steeds meer lichtstrepen kwamen te voorschijn. Dat waren duidelijk de lichtende nachtwolken. Het deed mij erg denken aan het noorderlicht, ook al bewogen deze wolken op het oog een stuk minder snel.

Wat zijn die lichtende nachtwolken dan eigenlijk? Dat zijn wolken op 85 km hoogte, een stuk hoger dan de wolken die we normaal zien. Deze wolken weerkaatsen het licht van de zon na zonsondergang weer terug. Daardoor lijkt het alsof deze wolken licht geven.
In de komende periode is er nog een kans dat we deze wolken vaker te zien krijgen dus het loont om na zonsondergang nog naar boven te kijken, het is het zeker waard!

Puffin Wales

Papegaaiduikers

Het is juni, dè tijd om papegaaiduikers te zien. Daarom vorige week op pad naar Wales!

Deze vogels leven het merendeel van het jaar op de zee. In april komen ze aan land om de jongen groot te brengen. In mei en juni heb je de beste kans om veel van deze vogels te zien. Dan zijn ze de hele dag druk in de weer met het vangen van vis in de zee. Deze dunne visjes houden ze vast in hun bek. Op hun tong zitten ribbeltjes waarmee ze de visjes kunnen vasthouden. Als ze genoeg vis hebben gevangen vliegen ze terug naar het eiland, naar hun jong om hem/haar te voeren.
Nu is de tocht op zee al uitdagend, maar zelfs al zijn ze op een paar meter afstand van hun nest is er altijd nog de kans dat hun vis wordt veroverd. Meeuwen staan namelijk klaar om de vis over te nemen.

De papegaaiduikers maken hun nest in een soort burcht, een holletje onder de grond. Je moet dan ook uitkijken waar je loopt als je in hun gebied bent. Je kan anders zomaar een nest laten instorten. Als ze hun jong hebben gevoerd dan zie je ze vaak even uitrusten en rondlopen op het land, zoals deze papegaaiduiker.

Ree zonsondergang

Zonsondergang

Het perfecte moment om reeën te zien had ik gisterenavond. De zonsondergang was mooi warm van kleur en de dieren stonden heerlijk tussen het hoge gras te grazen en snuffelen.

In de afgelopen weken is het gras enorm gegroeid door de combinatie van regen en veel zon. Intussen was ik al even niet meer op de vaste plek geweest en het landschap is nu compleet anders. Heerlijk hoe de natuur je steeds weer kan verrassen!

Deze avond heb ik meerdere reeën gezien en ik had geluk want ik kon meerdere keren rustig kijken vanaf een afstandje. Ze hadden of mij niet door of stoorde zich niet aan mij. Belangrijk bij het fotograferen van wildlife is dat je zelf zo stil mogelijk bent. Maak ook geen onverwachte bewegingen. Als je gewoon een tijdje op dezelfde plek stil blijft staan dan wennen ze aan je aanwezigheid, als je ver genoeg weg staat is dat voor de dieren geen reden om weg te springen. Een ree sprong uiteindelijk weg, omdat er twee pratende wandelaars aan kwamen lopen. Een van de redenen waarom ik het ook heerlijk vind om alleen te gaan lopen, dan heb je al het moois voor jezelf en is de kans dat je wilde dieren ziet en vooral kan vastleggen een stuk groter.

Maak gebruik van het lange licht en ga er een uur voor zonsondergang zeker op uit. Grote kans dat je wilde dieren ziet.

Ree voorjaar Nederland

Leven van een ree

Het ree is een gewoontedier. Ze lopen vaak dezelfde routes in een gebied, deze kan je herkennen als kleine wandelpaden. Net te smal voor een wandelpad gemaakt door mensen, deze routes worden ook wel ‘wissels’ genoemd.
De dieren leven vaak in bosachtige gebieden, met open plekken en open velden. Maar ook in duinen of op landbouwgebied kan je ze tegenkomen. Het ree past zich gemakkelijk aan een gebied aan, zolang er voldoende eten, rust en beschutting is. Vaak zie je ze aan de randen van een open veld. Indien er gevaar is dan kunnen ze snel dekking zoeken in de bossen en rusten. Eten zoeken ze dan vaak op deze open plekken.

In het voorjaar en de zomer zal je steeds vaker een ree alleen zien rondlopen. In het najaar en in de winter zie je vaak groepen dieren, de zogenoemde sprongen. Maar zodra het voorjaar is dan gaan ze ieder weer zijn eigen weg.
De beste kans om reeën te zien is tijdens de schemer, dan zijn ze het meest actief.

Op de actieve momenten van de dag zijn de reeën voornamelijk aan het eten. Ze eten veel jonge blaadjes scheuten, grassen, maar ook bessen en bijvoorbeeld eikels en beukennootjes. Het zijn echte vegetariërs. Ze eten kleine hoeveelheden die licht verteerbaar zijn maar ook veel energie geven. Net als koeien zijn reeën herkauwers. Dus vandaar dat je ze vaak ook ziet liggen en kauwen.

Jonge ganzen

Luizenleven

Het is eind april en overal om je heen kan je jonge dieren zien. Kuikentjes, kalfjes, jonge geitjes en ook jonge eenden en ganzen.
Deze jongen leiden vaak een redelijk relaxed leven, hun ouders staan altijd op de uitkijk.
De jonge dieren volgen hun moeder overal terwijl de vader uitkijkt voor gevaar.

Neem een keer de tijd om bijvoorbeeld ganzen aan de oever te bestuderen. Het is heel mooi om te zien hoe ze elkaar waarschuwen voor gevaar, daarop reageren en vervolgens weer verder gaan ze mee bezig waren zodra de dreiging weg is.
Je kan natuurlijk een natuurdocumentaire kijken, zeker doen!, maar ga er vooral zelf op tijd en blijf eens langer dan een minuut ergens staan en kijk om je heen wat er gebeurt. Pas dan zie je mooie dingen gebeuren. (Voor zo’n documentaire zijn ze vaak ook jaren op een plek aan het filmen, dus met slecht een blik werpen mis je veel ;-)).

Ree april

Voorjaar

De dagen zijn weer langer en dat betekent dat iedereen ook actiever is. Zo ook de ree.
In deze periode zie je ze nog in kleine sprongen rondlopen, vaak ook in tweetallen. Tot nu toe zie ik ze al voor de schemer rondlopen, nog lekker in het zonnetje grazen. De afgelopen dagen zijn het gras en andere planten flink gegroeid door de volle zon.
Soms is het dus ook goed kijken, want dan ligt er ineens een ree verstopt in het hoge gras.
Als het de komende dagen ook nog gaat regenen dan betekent dat dat er in ieder geval volop voedsel is de komende tijd!

Vanaf nu is het ook goed opletten of je ree jongen ziet. Tussen april en augustus worden de jongen geboren. Deze worden door de moeder vaak ook een beschutte plek ‘achtergelaten’. Maar ze zijn niet alleen, moeder ree is altijd in de buurt en houdt een oogje in het zeil. Denk dus niet dat een ree achter gelaten is, zijn familie is dichtbij.
Het is belangrijk dat je het ree met rust laat, anders kan hij schrikken of hij krijgt te veel mensengeur op zich.

Nu hopen dat ik binnenkort een jonge ree kan vastleggen!

Ree maart Nederland

Zomerjas

De winterperiode is voorbij, de lente is in volle gang.

De dagen worden langer en ook warmer. Dat zie je terug bij de dieren, de winterjas mag uit. De reeën die je nu tegenkomt zien er vaak wat gehavend uit. Dat komt doordat hun wintervacht loslaat. Dat gaat natuurlijk niet mooi egaal dus soms is het bijna een soort camouflage patroon op een dier. Meestal duurt het verharen tot eind mei.
De zomervacht is vaak wat warmer van kleur dan de wintervacht, het is dan meer rood bruin. Gedurende de zomer wordt deze kleur steeds lichter door de invloed van de zon. Je kunt dan dus goed zien welk dier van een lekker zonnetje houdt 😉

Haas lente Brabant

Lentekriebels

Als je gaat fotograferen dan zijn er op een dag eigenlijk maar twee momenten waarop je buiten wil zijn. Namelijk tijdens zonsopgang en zonsondergang, dan heb je het mooiste licht. Maar regels zijn er om te breken en laat je vooral niet tegenhouden als je een keer te laat bent voor de zonsopkomst om op pad te gaan.

Deze haas heeft de lentekriebels in zijn bol. Deze foto is na zonsopkomst gemaakt, dus geen spectaculair licht. Maar het was wel een geweldig moment. Er waren wel vier hazen van het ene veld naar het andere veld aan het speuren. Af en toe even stoppen bij een ree, (het was een real life moment uit Bambi) om vervolgens weer verder te rennen. Deze foto is gemaakt op het enige moment waarop de haas even stil stond. Je kan goed zijn dat het natte gras zorgt voor een natte vacht.

Juist nu, aan het begin van de lente, zijn de dieren in de ochtend nog erg actief. Dus ga er niet alleen op uit bij zonsopkomst maar blijf vooral ook na zonsopkomst nog in de natuur.

Ijs in IJsland

Het land van vuur en ijs

Onlangs was ik in het land van vuur en ijs, Ijsland.
Het land doet zijn naam eer aan, je wordt continu herinnert aan het feit dat het een groot vulkanisch eiland is. Nergens vind je zand en de flora en fauna is minimaal. Bovenop de hoge bergen die je continue omringen zie je de sneeuw.

Zo kan je op het ene moment rijden in een grote kale vlakte en kijk je 40 kilometer vooruit, om vervolgens in de wolken over een besneeuwde berg te rijden. Een land van uitersten.

De dieren die je op het eiland ziet zijn voornamelijk paarden, meeuwen en een enkele koe of schaap. Op dit moment zijn mijn geliefde puffins nog op zee dus deze konden we helaas niet spotten in deze reis. Daarom een week lang verdiept in landschapsfotografie en niet onbelangrijk het fotograferen van het noorderlicht. Dat laatste was een hele bijzondere ervaring. We hadden het geluk dat we het noorderlicht een aantal keer hebben mogen aanschouwen. Het ene moment fel van kleur en het andere moment zag je het gordijn dansen van links naar rechts. De aurora borealis verandert continue van kleur en vorm en dat maakt het erg bijzonder. Maar vooral ook een uitdaging om te fotograferen en daarbij te proberen om een interessante compositie te maken.

Een land dat fotografisch veel mogelijkheden geeft, maar waar je eigenlijk vooral met je ogen wil kijken. Staren in de verte, turen naar de zee en luisteren naar de minimale geluiden van de omgeving.