Ree maart Nederland

Zomerjas

De winterperiode is voorbij, de lente is in volle gang.

De dagen worden langer en ook warmer. Dat zie je terug bij de dieren, de winterjas mag uit. De reeƫn die je nu tegenkomt zien er vaak wat gehavend uit. Dat komt doordat hun wintervacht loslaat. Dat gaat natuurlijk niet mooi egaal dus soms is het bijna een soort camouflage patroon op een dier. Meestal duurt het verharen tot eind mei.
De zomervacht is vaak wat warmer van kleur dan de wintervacht, het is dan meer rood bruin. Gedurende de zomer wordt deze kleur steeds lichter door de invloed van de zon. Je kunt dan dus goed zien welk dier van een lekker zonnetje houdt šŸ˜‰

Haas lente Brabant

Lentekriebels

Als je gaat fotograferen dan zijn er op een dag eigenlijk maar twee momenten waarop je buiten wil zijn. Namelijk tijdens zonsopgang en zonsondergang, dan heb je het mooiste licht. Maar regels zijn er om te breken en laat je vooral niet tegenhouden als je een keer te laat bent voor de zonsopkomst om op pad te gaan.

Deze haas heeft de lentekriebels in zijn bol. Deze foto is na zonsopkomst gemaakt, dus geen spectaculair licht. Maar het was wel een geweldig moment. Er waren wel vier hazen van het ene veld naar het andere veld aan het speuren. Af en toe even stoppen bij een ree, (het was een real life moment uit Bambi) om vervolgens weer verder te rennen. Deze foto is gemaakt op het enige moment waarop de haas even stil stond. Je kan goed zijn dat het natte gras zorgt voor een natte vacht.

Juist nu, aan het begin van de lente, zijn de dieren in de ochtend nog erg actief. Dus ga er niet alleen op uit bij zonsopkomst maar blijf vooral ook na zonsopkomst nog in de natuur.

Ijs in IJsland

Het land van vuur en ijs

Onlangs was ik in het land van vuur en ijs, Ijsland.
Het land doet zijn naam eer aan, je wordt continu herinnert aan het feit dat het een groot vulkanisch eiland is. Nergens vind je zand en de flora en fauna is minimaal. Bovenop de hoge bergen die je continue omringen zie je de sneeuw.

Zo kan je op het ene moment rijden in een grote kale vlakte en kijk je 40 kilometer vooruit, om vervolgens in de wolken over een besneeuwde berg te rijden. Een land van uitersten.

De dieren die je op het eiland ziet zijn voornamelijk paarden, meeuwen en een enkele koe of schaap. Op dit moment zijn mijn geliefde puffins nog op zee dus deze konden we helaas niet spotten in deze reis. Daarom een week lang verdiept in landschapsfotografie en niet onbelangrijk het fotograferen van het noorderlicht. Dat laatste was een hele bijzondere ervaring. We hadden het geluk dat we het noorderlicht een aantal keer hebben mogen aanschouwen. Het ene moment fel van kleur en het andere moment zag je het gordijn dansen van links naar rechts. De aurora borealis verandert continue van kleur en vorm en dat maakt het erg bijzonder. Maar vooral ook een uitdaging om te fotograferen en daarbij te proberen om een interessante compositie te maken.

Een land dat fotografisch veel mogelijkheden geeft, maar waar je eigenlijk vooral met je ogen wil kijken. Staren in de verte, turen naar de zee en luisteren naar de minimale geluiden van de omgeving.

Herten winter Nederland

Familie

Deze groep herten maken een mooie rij van vier. Als je goed kijkt dan zie je bij het meest rechtse hert al een klein gewei vormen. Dit is nu nog een heel spits en dun gewei, waardoor hij op een andere foto net een duiveltje leek.

Er zijn veel verschillende soorten herten, in Nederland kom je meestal het damhert of edelhert tegen. Het ree is ook een van de hertachtigen, maar als je goed kijkt heel anders. Het ree is een stuk kleiner dan bijvoorbeeld de damherten en is daarmee ook de kleinste hertachtige.
ReeĆ«n hebben ook geen staart. Wel hebben ze een wit, pluizig achterwerk, dit noemen we spiegel. Bij de vrouwtjes (de geiten) hangt er een plukje haar aan, het schortje. Dit lijkt een beetje op een staartje. Hiermee bedekken ze hun geslachtsopening. Bij mannelijke reeĆ«n zie je dit ‘staartje’ niet. Hiermee kun je dus ook de geiten van de bokken onderscheiden.

Bij damherten zie je wel een echte staart. Tijd om de kontjes dus in de gaten te houden šŸ˜‰

Haas in de sneeuw

Ontdekken

Toen er nog een dik pak sneeuw lag deze winter, zag ik ook andere bewoners van een favoriet natuurgebied. Namelijk de haas.
Verspreid over meerdere open velden, racete een aantal hazen van de ene naar de andere kant. Om af en toe even stil te zijn en om zich heen te kijken en vervolgens weer weg te rennen.

Soms ben je in een bepaald gebied gefocust op Ć©Ć©n onderwerp, of het nu een bepaald dier is, landschap, macro fotografie of een ander standpunt. Hierdoor kan je de omgeving soms uit het oog verliezen. Zo ook hier.
Nog niet eerder was het mij opgevallen dat er hazen rondlopen in dit gebied, nooit bij stil gestaan. Het is daarom ook goed om soms met je camera nog in je tas rond te lopen en te kijken wat je allemaal zit. Laat je onderwerp even voor wat het is en verken het gebied, dit kan nog mooiere standpunten, onderwerpen of inzichten brengen.

Kijk en neem de omgeving in je op. Wat valt er op…

Ree in de winter

In geuren en kleuren

Zoals ik al eerder heb verteld kan het ree goed ruiken. Wanneer je met de wind in de rug loopt dan heeft het ree je al snel in de gaten. Zorg daarom altijd als je gaat fotograferen in de natuur dat je geen parfum of een sterke deodorant lucht om je heen hebt.

Bij het ree is het reukvermogen het belangrijkste en best ontwikkelde zintuig. Een ree ruikt zelfs nog een stuk beter dan een hond. Een ree kan een mens ruiken tot een afstand van ongeveer 300 tot 400 meter. Als je tegen de wind in loopt en geen parfum of iets dergelijks op hebt, dan maak je het het ree iets moeilijker.

De reden waarom reeƫn zo goed kunnen ruiken heeft te maken met hun voedsel. Ze kunnen aan de geur van een plant bepalen of deze wel of niet eetbaar is. Ook kan een moeder haar jongen herkennen aan hun geur en de kalfjes herkennen zo hun moeder.
Wanneer je in het voorjaar een kalfje alleen ziet liggen in het gras, kom dan niet dichterbij. De geiten weten precies waar hun jongen zijn en zijn altijd in de buurt.

Op deze foto was het ree ook alert. Af en toe leek hij op zoek naar voedsel om vervolgens omhoog te kijken met zijn hoofd en te speuren en ruiken naar eventuele dreiging.

Ree in de winter

Winter is gearriveerd

Na een paar keer flinke sneeuw kunnen we toch wel zeggen dat de winter er is!

Tijd om je klaar te maken voor het fotograferen in de sneeuw.
Belangrijk is om te letten op je witbalans, stel deze handmatig in en kijk welke het beste past.
Je camera heeft de neiging om de sneeuw wat blauw te maken wat natuurlijk jammer is. Wanneer je fotografeert in Raw kan je dit achteraf nog aanpassen in de nabewerking.

Daarnaast is het goed opletten en om je heen kijken, sommige dieren vallen niet op in de sneeuw. Zo duurde het ook even voordat ik deze ree zag. Zolang je ervoor zorgt dat je zelf niet opvalt dan heb je goede kans dieren te spotten.

Wanneer het heeft gesneeuwd veranderd het hele landschap in een soort sprookje. Het is dan ook heel leuk om aandacht te besteden aan details en andere onderwerpen dan normaal. Een grassprietje kan er ineens heel anders uit zien door de sneeuw. Kijk om je heen en ontdek het landschap opnieuw.

Bos januari winter

Winter wonderland

De afgelopen weken kon ik helaas niet fotograferen vanwege een blessure aan mijn rechterhand. Nou heeft het flink geregend de laatste tijd dus dat was een enigszins schrale troost. Maar met dit winterse weer begon het toch flink te kriebelen. Gelukkig kan ik er weer mee tillen dus vanochtend hoog tijd om er op uit te gaan.

De ochtend begon met iets verrassends. Bij de plek waar ik regelmatig te vinden ben zag ik deze keer geen ree overspringen, maar een heleboel hazen. De hazen vlogen over de weilanden heen en aan de sporen te zien gingen ze continu alle kanten uit. Dat is tevens ook een van de leuke en handige dingen van de sneeuw, je kan sporen zien. Kijk dus vooral ook om je heen en let op voetafdrukken van wild. Dit maakt het een stuk makkelijker om te ontdekken waar de reeƫn en hazen uithangen.
Enige nadeel is heb je een spoor gevonden, probeer dan maar eens geruisloos door de sneeuw te lopen, onmogelijk.

Maar uiteindelijk toch twee sprongen gezien. In de winter zie je de reeĆ«n vaak in groepjes lopen, samen op zoek naar voedsel. Je vind ze bij weilanden, maar ook in het bos. Vandaar deze winterse foto om je te laten zien dat je reeĆ«n op allerlei plekken tegen kan komen. Ook bij zo’n bospad als op deze foto..

Ree Noord-Brabant bos

De eerste keer

Het is intussen alweer bijna twee jaar geleden dat ik voor het eerst reeƫn zag, dichtbij waar ik liep in het bos. Dat was het moment waarop er veel veranderde. Ineens kwam het besef dat je niet alleen bent en er nog volop wilde dieren zijn die ook in onze leefomgeving leven. Dat was een bijzonder moment.

Voor mij ook de reden om reeƫn te gaan fotograferen. Een dier wat vaak verward wordt met een hert, wat jammer is want het ree is een bijzonder dier.

Als je reeƫn wil fotograferen zorg er dan voor dat je stil niet, geen felgekleurde kleding aan hebt en geen parfum/deo draagt.
Het beste is om tegen de wind in te lopen. Een ree kan goed ruiken en de wind neemt jouw geur mee in de lucht.
De beste kans om reeĆ«n te zien is tijdens de schemering, dan zijn ze het meest actief. Overdag schuilen ze vaak in de begroeiing en liggen ze veelal te rusten. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk šŸ˜‰

Het is in de winterperiode makkelijker om reeĆ«n te zien dan in het voorjaar. Veel bomen hebben geen bladeren waardoor ze beter opvallen, reeĆ«n zijn namelijk expert in het opgaan in de omgeving. Een andere reden is dat reeĆ«nĀ  in sprongen (groep reeĆ«n) zoeken naar eten aan de rand van open velden. Je ziet ze in deze periode steeds vaker in duo’s of trio’s rondlopen, ze zoeken elkaar weer op.
Maar zoals ik onlangs een grote ‘bijeenkomst’ zag, zo zie je het niet vaak (zie foto stukje hieronder).

Het leuke van reeƫn is dat ze al snel opgaan in de omgeving. Bij deze foto die ik in februari 2017 maakte was ik vooral gericht op het mannetje en het vrouwtje. Toen ik later de foto op de laptop bekeek zag ik dat ik aan de rechterkant ook nog een ree had vastgelegd. Doordat hun vacht bijna dezelfde kleur heeft als de bomen viel mij het dier aan de rechterkant in eerste instantie niet op. Een leuke verrassing! Fotografisch gezien is dit niet de beste foto, maar dit moment van de eerste keer reeƫn dichtbij zien gaf me zoveel enthousiasme dat deze foto voor mij perfect is.

Het is iedere keer weer een leuke zoektocht, maar wanneer je wilde dieren wilt fotograferen zorg er altijd voor dat je op gepaste afstand blijft en heb respect voor de natuur. Beter een keer geen of een slechte foto maken dan een dier verstoren en wegjagen.

Ree Noord-Brabant

Nieuwjaar

Het nieuwe jaar is begonnen.

Op oudjaarsdag zag je weinig wild rondlopen. Hoogstwaarschijnlijk aan het schuilen voor alle knallen en lawaai.
Twee dagen later op twee januari was de rust weer daar en kon je weer genieten van stilte in de natuur. Een van de essentiƫle dingen bij het spotten van wilde dieren is dat je zelf ook de rust zelve bent en in stilte voortbeweegt.

Deze ree stond een stukje verderop in een mooi open gebied. Ikzelf stond achter hoog gras, de wind van voren, dus ik kon het ree mooi volgen terwijl deze rondliep en af en toe bij een boom een blaadje at. In eerste instantie leek deze ree alleen te zijn. Maar aanhouder wint, ze waren met zijn tweeƫn. Op het moment dat je denkt nu heb ik de foto gemaakt en ik laat ze met rust, is het soms goed om toch nog net iets langer te blijven kijken. Het volgen van wilde dieren vraagt geduld, geduld en nog eens geduld. Hou hierbij ook rekening met dagen waarop je kan zitten wachten op een plek waarvan je weet dat er dieren lopen, maar op dat moment geen leven te bekennen is.

Een nieuw jaar, geef niet op en hou vol. Wachten wordt beloond.