Ijs structuren

Zien

Er is een verschil tussen kijken en zien. Als je om je heen kijkt dan zie je vaak verschillende dingen, takken van de bomen die waaien en ijzig laagje op het gras en misschien ijs op een groen meertje. Iets wat op het eerste oog misschien niet heel spannend lijkt, kan als je goed kijkt heel bijzonder zijn.

Half januari hadden we een keer een goede vorst in de nacht, waardoor het landschap in de ochtend mooi wit oogde. Een dun laagje ijs had de wereld bedekt als een soort dekentje. Dat was voor mij tijd om snel mijn camera te pakken en erop uit te gaan. Aangezien de zonsopgang er aan kwam en dit zou betekenen dat de witte wereld zou smelten moest ik snel zijn. Het lastige bij zoiets is dat je vaak heel veel wil vastleggen en overal stil staat en al het moois in beeld pakt. Maar het loont om dat even iets langer stil te staan bij één onderwerp en echt goed te kijken wat je nu ziet.

Zo liep ik door het park en viel het me op dat er een mooie, dunne ijslaag op het meertje lag. Het water eronder was echter nog donker en wat groen. Dus niet zo wit zoals je op deze foto ziet. Ik bleef even kijken naar het ijs en het viel me op wat voor geweldige abstracte vormen en lijnen er te zien waren. Iets wat altijd mijn aandacht trekt. Door een lager standpunt te pakken viel me ineens op dat deze lijnen nog veel beter naar voren kwamen. De zon scheen over het ijs en door de juiste hoek en hoogte te pakken, kon ik de lijnen zo vastleggen waardoor het toch leek dat het meer helemaal wit was. Niks meer te zien van het groene water. De zon zorgde ervoor dat de foto overbelicht raakte, wat in dit geval juist heel fijn was.

Sta iets langer stil, kijk, speel met het licht en je zal zien dat de wereld nog mooier is dan je misschien denkt!

Rowy en Puffy

Op avontuur

In mijn vrije tijd ga ik graag fotograferen en er op uit. Maar dit jaar ben ik ook begonnen aan een ander avontuur en het leek me leuk om op de ze plek daar ook iets over te vertellen. Het is namelijk voort gekomen uit mijn liefde voor de natuur en fotografie.

Begin dit jaar heb ik de knoop doorgehakt en ben ik begonnen met het schrijven van een kinderboek. Een wens die ik al heel lang heb en een idee dat al een paar jaar in mijn hoofd zat. Het moest er een keer uit en dit jaar dacht ik, ik ga ervoor. Ik gooi mezelf in het diepe en stap in het boekenavontuur. In het dagelijkse leven werk ik als cultuurcoach en in mijn werk organiseer ik veel cultuur activiteiten voor kinderen en hoe tof zou het zijn als ik kinderen ook iets kan leren. Voor mij valt alles samen in dit boek.
Ik hoor je denken ‘waar gaat het boek dan over?’. Het gaat over een ree Rowy en een papegaaiduiker Puffy. Als je mij een beetje hebt gevolgd dan snap je het gelijk. Mijn favoriete dieren om te fotograferen breng ik samen in een kinderverhaal. Op het eerste oog natuurlijk twee onwaarschijnlijke vrienden, maar zo gek is het niet!
Reeën leven in sommige gebieden ook in bossen bij duinen en de zee en niet heel lang geleden is er een papegaaiduiker in Nederland opgedoken. Maar het is natuurlijk een kinderverhaal en daar in kan van alles. Met dit boek wil ik kinderen iets leren over de natuur en onder andere de dieren en planten in het bos en de zee.
Hiermee hoop ik bij kinderen en ouders teweeg te brengen dat ze liefde voor de natuur herontdekken. Juist door twee dieren te gebruiken die veel mensen niet kennen of nog nooit gezien hebben, maar die stiekem toch heel dichtbij leven, wil ik iedereen verwonderen en enthousiast maken voor de natuur.

Het gaat niet alleen over natuur, maar ook over vriendschap en muziek. Immers fluiten vogels natuurlijk graag!
Dat komt ook terug in het boek doordat er bij elk hoofdstuk ook een liedje is. Zo kan je samen zingen!
Mijn achtergrond zit ook in festivalorganisatie, ik maak zelf muziek en in mijn werk ben ik hard bezig om meer aandacht te krijgen voor muziekonderwijs. Voor mij volop redenen om dit te verwerken in het boek. Zo zit er voor iedereen iets leuks in het boek om te ontdekken.

Het schrijven en illustreren van het boek neemt flink wat tijd in beslag, wat er ook voor heeft gezorgd dat ik er dit jaar iets minder op uit ben gegaan om te fotograferen. Naast onze vriend corona die natuurlijk in het begin ook natuurgebieden afsloot. Op dit moment komt de eindfase in zicht en dat betekent ook dat ik weer meer tijd heb om inspiratie op te doen in de natuur. Dus verwacht ook weer meer nieuwe foto’s!

Op https://www.instagram.com/rowyenpuffy/ kan je mijn avontuur volgen tot het uitbrengen van een kinderboek!

M Bogaerts - National Geographic scheurkalender

In de National Geographic

Scheurkalender 2021!!

Gisteren moest ik op zaterdag een keer werken, een lange dag en toen ik begin van de avond thuiskwam werd ik blij verrast met een pakketje op de deurmat.
De National Geographic Scheurkalender 2021, afzender National Geographic en hij was aan mij gericht. Zover ik wist had ik geen kalender besteld of niks gewonnen dus al snel maakte ik nieuwsgierig het pakketje open.

Daar stond het dan in de brief: “Uit ruim 10.000 inzendingen voor de National Geographic fotowedstrijd 2019 heef uw foto een plekje in de kalender veroverd.”
WAUW!

Als fotograaf gezien worden door National Geographic is toch wel een dingetje, ook al is het een scheurkalender en niet in het internationale blad of op de site. Dit is super leuk! Vooral tof dat mijn foto van de Schotse Hooglanders ineens in veel Nederlandse huizen zal verschijnen, misschien is hij dadelijk wel het meest bekeken vanaf de wc. Immers de plek waar veel scheurkalenders vaak belanden 😉 Een gevoel van trots overheerst, want deze foto is toch maar uitgekozen uit ruim 10.000 inzendingen. Ook een mooi voorbeeld van dat meedoen aan wedstrijden niet alleen gaat om winnen, het kan je ook op een later moment nog mooie dingen bezorgen zoals in mijn geval.

Deze foto van de Schotse Hooglanders is gemaakt in een bos in Sint-Oedenrode. Deze dieren zijn hier een tijdje uitgezet, om het bos te begrazen zodat de flora weer hersteld zou worden naar hoe het oorspronkelijk was. Er liepen vijf jonge dieren rond. Je kon met ze in het gebied lopen, maar het beste was om afstand te houden. Dat bordje hadden deze dieren helaas gemist. Vanaf een lange laan zag ik de hooglanders in de verte al aankomen. Super nieuwsgierig als ze waren kwamen ze steeds dichterbij, op een gegeven moment onmogelijk om nog een andere kant te lopen. En je rug keren naar dieren is niet altijd het beste idee. Dus er zat niks anders op dan de dieren tegemoet te komen. Dan komt het stukje geluk dat soms bij fotografie komt kijken wanneer alles op zijn plek valt. De achterste hooglander ging achter zijn voorganger lopen, precies midden op het pad. Dit keer zat ik er klaar voor en kon ik dit beeld vastleggen. Voor mij een beeld van nieuwsgierigheid, maar toch ook voorzichtigheid (schuilen achter de ander) en een groepsgevoel. Voor mij is dit een echt stukje Nederland, ook al zijn het Schotse Hooglanders. Een bos, mooie kleuren, koeien, samen zijn en nieuwsgierigheid.

Door te fotograferen wil ik mensen laten zien hoe mooi de wereld is en dan vooral dat je niet naar de andere kant van de wereld hoeft om mooie dingen te zien. Dat net deze foto wordt uitgekozen voor de National Geographic Scheurkalender van 2021 maakt voor mij de cirkel rond. Hopelijk kan ik zo een beetje bewustwording en liefde voor de wereld bijdragen.

 

M Bogaerts - National Geographic scheurkalender

Noorderlicht IJsland

Terugblikken

Soms is het heerlijk om op regenachtige dagen terug te blikken op foto’s die je eerder hebt gemaakt. Zo moest ik onlangs een foto van het Noorderlicht opzoeken die gebruikt kon worden voor het artwork voor een nummer. Toen ik op zoek ging naar een passende foto, struinde ik door de foto’s die ik had gemaakt tijdens de trip in Ijsland. Wat werd ik weer blij verrast.

Ijsland is een land dat je enorm kan verrassen. Rijd je het ene moment in een flinke regen/sneeuwbui, om vervolgens uit te komen op een plekje in de stralende zon. In Ijsland kan alles veranderen. Wat het meeste veranderd is het Noorderlicht. Een van de redenen om in het najaar naar Ijsland te gaan is om het Noorderlicht te zien. Het spannende is dat je dit natuurlijk niet kan plannen. Het licht komt zoals het komt, soms is het niet zichtbaar en soms slecht heel licht en soms extreem fel. Het kan alle kanten op. Juist dat onvoorspelbare maakt het ook weer zo extreem magisch wanneer je dan het geluk hebt om het Noorderlicht te zien.

De eerste keer viel het ons bijna niet op. Zodra het donker wordt ga je extreem vaak naar de lucht turen. In eerste instantie was die pikzwart en zag je overal sterren. Super helder dus.
Totdat er hele licht grijze wolken te voorschijn kwamen. In eerste instantie denk je dat is een wolk, totdat je goed gaat kijken en je de vorm langzaam ziet veranderen. Hop, tijd om de spullen te pakken en naar buiten te gaan. De kleur van de wolk veranderde en werd groener en soms ook een beetje paars. Maar wanneer je de camera op statief zet en op de wolk richt, dan kom je er pas echt achter dat je het noorderlicht ziet. Gebruik een langere sluitertijd en speel met je iso. Dan zie je op je scherm ineens het felle groene noorderlicht dansen door de lucht.

Wij hadden het geluk in ons tripje van een kleine week, meerdere avonden het noorderlicht te zien. Echt een cadeautje.
Zo fel als op deze foto zie je het niet snel. Dat is echt hoe je het op de camera ziet, doordat je dan meer licht binnen kan laten. Echter op één van de avonden zagen we het noorderlicht heel erg goed, ook helder groen en toen zag je het magische dansen van de wolken. Dat is iets onbeschrijflijks. Je ziet echt het licht dansen door de lucht. Op dat moment is het enige wat je kan doen kijken en genieten (en niet vergeten om foto’s te maken).

Tip bij het fotograferen van noorderlicht is om een hoofd zaklamp te gebruiken met rood licht. Zo heb je je handen vrij en door het rode licht wennen je ogen aan het donker. Wanneer je wit licht gebruikt en je zaklamp telkens aan en uit zet moeten je ogen telkens wennen aan het donker wat zorgt dat je minder snel kan reageren.

Hopelijk kunnen we snel weer op reis om dit lichtspektakel waar te nemen!

Kabouterhuisje

Kabouterhuisje

Ineens daar in het bladerendek,
een heel klein huisje.
Zou kabouter spillebeen ook zijn schoentje hebben gezet?

Op dit moment van alle bladeren massaal van de bomen en ontstaat er op veel plekken een geweldig mooi bruin, rood bladerentapijt.
Hoe heerlijk het ook is om lekker door de bladeren te lopen, het geritsel heeft een heerlijk ontspannend gevoel, wees toch voorzichtig. Tussen deze bladeren vind je namelijk al snel allerlei soorten paddenstoelen. Tijdens een zondag wandeling door een park kwamen we langs zo’n bladerentapijtje. Waar ik me eerst richtte op het vastleggen van een vallend blad, wat onmogelijk bleek op dat moment, zag ik plots iets heel leuks. Tussen de enorme hoeveelheid aan bladeren piepte er overal kleine paddenstoelen tussenuit.
Klein, groot, in groepjes of juist alleen. Paddenstoelen met bolletjes, schoteltjes, bijna zwart of juist mooi bruin. Het was een drukte van jewelste met allerlei soorten.
Elke pas die je zette was uitkijken geblazen, je kon zomaar op een klein huisje stappen.

Het leuke van de paddenstoelen die tevoorschijn komen tussen de bladeren, is dat je door de bladeren al een hele mooie voor- en achtergrond hebt. Ideaal ook om te spelen met bokeh en scherpte diepte. Dus grijp deze week nog even de kans want nu ligt het er nog mooi bij. Als het veel blijft regenen en mensen stappen lekker door de bladeren dan veranderd het mooie kabouterdorp zo in een modderpoel..

Herfst

Herfst in het bos

De wereld om je heen veranderd elke dag en de natuur kan er in een paar dagen compleet anders uitzien.
Waren de bomen een week geleden nog vol met mooie gekleurde bladeren, zoals op deze foto. Zo zijn de bomen in het bos nu langzaam kaal aan het raken, maar ligt er een mooi gekleurd tapijt op de grond.
Denk dus niet te snel ‘oh, ik ga volgende week wel dat ene vastleggen’, voor je het weet dan ben je te laat.

Je kan niet altijd goed inschatten hoelang de paddenstoelen en gekleurde bladeren te zien zijn. Als het een paar dagen flink waait of regent dan kan het gelijk invloed hebben. Dus wacht niet te lang met iets vastleggen wanneer je een bepaald beeld in je hoofd hebt.

Nu ben ik de laatste tijd wat minder in de natuur te vinden. Dit zal je gemerkt hebben aan het aantal blogs dat ik schrijf. Helaas heb ik daar nu minder tijd voor, maar om een hele toffe reden. Begin dit jaar ben ik begonnen met een project dat al heel lang in mij zit er er graag uit wil; ik ben een kinderboek aan het schrijven en illustreren.
Wellicht denk je nu, dat is wel echt even iets anders dan fotografie. Maar niets is minder waar. Het prentenboek gaat namelijk over een ree en een papegaaiduiker, twee dieren die ik maar wat graag op de gevoelige plaat vastleg. Twee dieren die je niet zo snel samen zou verwachten, maar toch is dat niet heel ondenkbaar.
In bepaalde gebieden leven er ook reeën in de duinen en niet zolang geleden door er ineens een papegaaiduiker op in een kanaal in zuid Nederland. Kortom mooie ingrediënten voor een kinderboek, waarmee ik graag kinderen iets wil vertellen over de natuur en ze hier ook enthousiast voor wil maken.

Op https://www.instagram.com/rowyenpuffy/ neem ik je mee in mijn avontuur tot het realiseren van mijn eerste kinderboek!
Waardoor mijn leven op dit moment veel bestaat uit tekenen, dingen uitzoeken, foto’s van reeën en papegaaiduikers in mijn archief opzoeken en iets kleinere rondjes in de buitenlucht lopen..

Herfst 2020

Alle kleuren van de regenboog

Nou bijna allemaal dan!
De herfst is gearriveerd in al haar kleuren. Als je nu naar het bos gaat dan zie je overal zoveel mooie kleuren. Groen, rood, bruin, geel, oranje en combinaties van dat alles.
Tijdens het lopen door het bos hoor je het fijne geritsel van de blaadjes. Toch wel één van de fijnste dingen van dit seizoen.

Afgelopen week ben ik een paar keer er op uit gegaan, op paddenstoelen jacht. En om te genieten van de herfst. Soms is het heerlijk om zonder camera te gaan wandelen en gewoon te ervaren. Zonder de druk te voelen dat je de wereld moet vastleggen op de mooiste mogelijke manier. Maar in deze herfstperiode zou ik toch aanraden om altijd je camera mee te nemen. Je weet namelijk nooit of je zomaar iets moois tegenkomt. Wat ik vaak doe is wel mijn cameratas meenemen, maar mijn camera soms nog in de rugzak laten. Zo voel je niet de druk dat je met foto’s thuis moet komen. Maar als je ineens iets ziet wat je vast wil leggen dan heb je je camera paraat. Uiteraard is dat natuurlijk lastig als je dieren wil fotograferen. Immers als je je camera uit je rugzak hebt gepakt zijn de reeën er alweer vandoor. Maar het gaat op zo’n moment ook om het ervaren en niet om het vastleggen.
Zeker wanneer je een fotografiedip hebt of je wordt juist bedolven onder de mooie herfstfoto’s op instagram en voelt enorme druk. Ga dan eens wandelen met je camera in je tas in plaats van in je hand. Neem de natuur in je op en kijk om je heen. Ruik de geur van het bos, zie wat de herfst doet met de bladeren, ontdek paddenstoelen onder kleine takjes en laat de prestatiedruk gaan.

Dan zal je merken dat je de mooiste dingen ziet. Dat is ook het voordeel van bijvoorbeeld het vastleggen van paddenstoelen, die lopen niet weg. Neem je tijd en probeer verschillende invalshoeken om iets vast te leggen. Leer (opnieuw) kijken en je zal zien dat je met de meest betoverende foto’s thuiskomt!

Zo is deze foto gemaakt tijdens een wandeling met een vriendin. Mijn camera had ik mee, want stel dat.. Maar het was geen fotografie tripje. Het was een mistige ochtend en langzaam kwam de zon af en toe tussen de mist door geglipt. Terwijl we liepen zag ik hoe de mist de mooie bomen bedekte met een witte waas. Langzaam kon je door de mist de bomen zien en zo ook de kleuren van de herfst. Ineens viel mijn oog op deze gekleurde bladeren die voor de bomen uitkwamen. Een perfect mistig herfstplaatje dat ik echt even moest vastleggen. Gelukkig had ik mijn camera bij, dus ik kon dit beeld vereeuwigen om vervolgens weer rustig verder te wandelen met de camera in de tas.

Gezichtjes

Gezichtjes in het bos

Wanneer ik door het bos loop of eigenlijk wanneer ik buiten loop dan ontdek ik vaak gezichtjes in dingen.

Een kasteel poort met ramen er boven zorgt standaard voor een gniffel bij mij, want ik zie daar dus altijd een gezicht in met een grote mond en twee ogen. Soms zorgen de kantelen of het dak van het torentje voor een mooi hoedje. Maar dit heb ik dus ook regelmatig in de natuur.

Zo ook bij deze foto. Als eerste viel mij de mooie felrode kleur van het bovenste blad op. Een mooi voorbeeld van de herfst die in aantocht is en het bos verkleurd. Toen ik bezig was het met vastleggen van dit blad viel mijn oog opeens op het blaadje eronder. En dan met name op de puntneus en de twee oogjes. Als je zoiets eenmaal ziet dan kan je het niet meer niet zien. Waardoor het bovenste blad ineens veranderde in een rood hoedje. Wanneer je even geen inspiratie hebt, of het is veel wat er op je af komt in de natuur. Maak het dan eens klein en bedenk een creatief onderwerp voor jezelf waar je mee aan de slag kan. Zoals het ontdekken van figuren en gezichten in het bos of focus je juist op de vele soorten paddenstoelen. Er is genoeg te zien, maar soms is het ook overweldigend omdat er zoveel mooie dingen zijn. Of wanneer je zoekt naar een andere foto, omdat je het bos al vele keren op hetzelfde manier hebt vastgelegd, dan is dit een leuke opdracht. Succes!

Zonsondergang

Na regen komt zonneschijn

Alle regen die valt op dit moment is goed voor de natuur. Na een wederom droge zomer is het voor de natuur fijn dat er weer wat regen valt.
Misschien niet je favoriet om te fotograferen in de regen, in ieder geval in mijn geval.
Maar de regen zorgt er wel voor dat de natuur weer tot bloei komt en de paddenstoelen nu ook weer uit de grond schieten.

Dat betekent ook dat wanneer je een fotografiedip hebt, er uiteindelijk weer een moment komt waarin je zelf tot bloei komt.
Denk je nu met al dat natte weer is er niks om te fotograferen? Dan heb je het mis!
Er zijn altijd dingen in de natuur die je vast kan leggen, juist ook met regen. Ga er eens voor zitten/lopen en kijk.

Zie hoe de regendruppels een mini spiegel op een blaadje maken, hoe alles glinstert als het nat is. Ga naar het bos en ontdek hoe mooi alle kleuren zijn, het natte weer versterkt dat alleen maar! Ga een rondje lopen zonder camera en neem de natuur in je op. Dan wordt je vanzelf geïnspireerd.
Je hoeft ook niet naar het buitenland of zelfs de andere kant van Nederland om mooie dingen te zien. De kunst is vaak om een gebied bij je in de buurt regelmatig te bezoeken, zodat je het echt leert kennen en precies weet op welk moment het licht het mooiste is. Of hoe het gebied door het jaar heen verandert.

Of staat eens uit je zolderraam tijdens zonsondergang, zoals ik bij deze foto heb gedaan. Ik was in huis en zag ineens hoe mooi de lucht oranje kleurde. Snel heb ik mijn camera gepakt om vervolgens een half uur uit het zolderraam te kijken hoe de lucht veranderde. Dus je hoeft echt niet ver weg 😉

Ga op avontuur!

Appartementencomplex

Appartementencomplex

Soms zijn het de hele kleine dingen die stiekem heel groots zijn.

Zoals dit appartementencomplex op een mossel. Iets wat op het eerste gezicht ‘gewoon’ een mossel lijkt, blijkt bij nadere inspectie een heus woonparadijs voor allerlei schelpdieren.
Het is mooi hoe de kleine dingen je kunnen blijven verrassen, wanneer je even stil staat en echt gaat kijken.
Zeker in deze bijzondere tijden, waardoor ik minder op pad ben om te fotograferen dan een jaar geleden, kan je extra goed genieten van de kleine dingen.

Uitdaging voor de komende tijd, al het moois dat de herfst te bieden heeft vast te leggen. Hoe is de herfst in deze tijden. Duidelijk is dat de wereld aan het veranderen is met 30 graden half september. Wat betekent dat voor het leven om ons heen?
Mijn favoriete fotografieplek voor reeën is op dit moment één vol gegroeide grasvlakte. Waar je eerder de dieren aan de rand van het weiland zag foerageren, kan je de dieren op dit moment bijna niet ontdekken. Er staat overal hoog gras, maar veel is intussen ook helemaal uitgedroogd. Wat ook weer zorgt voor een nieuwe zoektocht naar vers eten.
Ofwel alles kan zomaar ineens anders zijn., waardoor je gedwongen wordt je leven aan te passen. Juist dat is interessant om vast te leggen, hoe veranderd de wereld, wat is de invloed van het klimaat op een gebied en welke rol speelt de mens hierin. Een onderwerp dat de komende jaren nog van invloed is. Tevens iets dat je pas na een aantal jaren goed kan zien.
Denk dus niet alleen aan onderwerpen voor de korte termijn, maar probeer jezelf ook uit te dagen met de lange termijn.

Wat wil jij laten zien?