Biesbosch

Door de blub

Soms is het slim om je vooraf goed voor te bereiden wanneer je naar een gebied gaat om te fotograferen of te wandelen. Zo ging ik begin februari een dagje naar de Biesbosch. De hele week had ik al berichten gelezen over het water dat in Nederland hoog stond. Maar op geen enkel moment had ik de connectie gemaakt dat dit in de Biesbosch dus ook het geval zou zijn. Stom natuurlijk, de Biesbosch bestaat vooral uit water. En ik ben er ook al eerder geweest dus ik had kunnen indenken dat regenlaarzen handig zouden zijn. Maar helaas, soms moet je dingen gewoon ervaren en kom je er achter dat wandelschoenen niet overal geschikt voor zijn.

Het was heerlijk rustig in het natuurgebied, weinig andere mensen te zien en stilte om je heen. Behalve het gefluit van vogels was het stil.
Het hoge water zorgde er ook voor dat het gebied nog rustiger oogde, veel gras en kleine plantjes waren immers verstopt onder een laagje water. Net zoals sneeuw de wereld kan bedekken kan water dat ook. Wanneer het windstil is dan is een meer geweldig om te fotograferen. Ik ga dan altijd op zoek naar kleine grassen of riet die boven het water uitkomen. Doordat het water stil is zorgt dat voor een mooie reflectie. Wanneer je dan speelt met je belichting kan het zomaar zijn dat je niet ziet waar het sprietje het water in gaat. Het stille water zorgde er ook voor dat de bomen in de verte goed te zien waren in de weerspiegeling op het water.

Ondanks het hoge water heb ik me toch laten verrassen door de beelden die ik zag en heb ik gekeken naar wat er wil is/kan en me niet gefrustreerd over het feit dat ik met wandelschoenen en geen extra paar kleren niet over de overstroomde paden kon lopen. Ofwel waar het ene pad ophoudt, opent er een ander pad.

Comments are closed.